ශ්රී ලංකාවේ දූෂිත දේශපාලන සංස්කෘතිය තුළ රාජ්ය සම්පත් සහ මහජන ධනය අවභාවිත කිරීම පිළිබඳව යළිත් වරක් තීරණාත්මක සමාජ කතිකාවක් ගොඩනැගීමට සුගීශ්වර බණ්ඩාරගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම හේතු වී තිබේ. හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයෙකු ලෙස කටයුතු කර, පසුව රනිල් වික්රමසිංහ පාලන සමයේ විශේෂ ව්යාපෘති අධ්යක්ෂ ජනරාල් ධුරයට පත් වූ සුගීශ්වර බණ්ඩාරට එරෙහිව එල්ල වී ඇති චෝදනා මාලාව, තනි පුද්ගලයෙකුගේ දූෂිත ක්රියාවකට එහා ගිය සමස්ත රාජ්ය යාන්ත්රණයේම ඇති පරිපාලනමය සිදුරු නිරාවරණය කරන කැඩපතක් බඳුය.
ද්විත්ව වැටුප් වංචාව සහ මූල්ය කොල්ලය
රාජ්ය සේවයේ නිරත වන කිසිදු නිලධාරියෙකුට ආයතන දෙකකින් එකවර පූර්ණ වැටුප් සහ දීමනා ලබාගැනීමට නෛතික ප්රතිපාදන නොමැති වුවද, සුගීශ්වර බණ්ඩාර සිය දේශපාලන බලතල අවභාවිත කරමින් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයෙන් සහ විශේෂ ව්යාපෘති අංශයෙන් එකවර වැටුප් ලබාගෙන ඇති බව මධ්යම අපරාධ විමර්ශන කාර්යාංශය අනාවරණය කරයි. ඒ අනුව, රුපියල් හැට එක් ලක්ෂ පනස් නව දහස් නවසිය හතළිස් නවයක (රු. 6,159,949) රජයේ මුදල් අයථා ලෙස ලබාගෙන තිබේ. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පාලනයෙන් පසු 2022 ජූලි සිට 2024 පෙබරවාරි දක්වා රුපියල් ලක්ෂ 19කට අධික දීමනා ලබාගන්නා අතරතුරදීම, විශේෂ ව්යාපෘති අධ්යක්ෂ ජනරාල් ලෙස තවත් රුපියල් ලක්ෂ 42කට අධික වැටුප් සහ දීමනා ලබාගැනීම මඟින් මහජන බදු මුදල් අමු අමුවේ කොල්ලකා ඇති බව පැහැදිලි වේ.
කාර්ය මණ්ඩල සහ වාහන අවභාවිතය
සුගීශ්වර බණ්ඩාරගේ පාලනය යටතේ පැවති විශේෂ ව්යාපෘති අංශය සඳහා නිලධාරීන් 135 දෙනෙකු අනුයුක්ත කරගෙන තිබූ අතර, ඔවුන්ගේ වැටුප් වෙනුවෙන් පමණක් රුපියල් මිලියන 170ක් වැය කර තිබේ. වඩාත් බරපතළ කරුණ වන්නේ, මෙම කාර්ය මණ්ඩලය පොදුජන පෙරමුණේ දේශපාලන ක්රියාකාරීන් සම්බන්ධීකරණය වැනි පක්ෂ දේශපාලන කටයුතු සඳහා යොදාගෙන තිබීමයි. ඒ වෙනුවෙන් වැය කර ඇති මුළු මුදල රුපියල් මිලියන 240ක් ලෙස ගණන් බලා ඇත. මීට අමතරව, වාහන 16ක සංචිතයක් පවත්වාගෙන යමින්, සතියකට රුපියල් ලක්ෂ දෙකකට අධික වටිනාකමකින් යුත් ඉන්ධන කූපන්පත් ලබාගැනීම සහ සුඛෝපභෝගී අවුඩි රථයක නඩත්තුව සඳහා රුපියල් ලක්ෂ 9කට අධික මහජන මුදල් වැය කිරීම හරහා රාජ්ය සම්පත් අත්තනෝමතික ලෙස පරිහරණය කර ඇති බව තහවුරු වේ.
“පාර්ට්-ටයිම්” දේශපාලනයේ භයානකත්වය
මෙම සමස්ත ක්රියාවලිය තුළින් මෙරට දේශපාලන ක්රමය ආක්රමණය කර ඇති “පාර්ට්-ටයිම්” දේශපාලනඥයන්ගේ භයානක ස්වභාවය පෙනී යයි. මහජන ඡන්දයෙන් පත් නොවී, පාලකයන්ට සමීපව සිටිමින් ලේකම් ධුර සහ ව්යාපෘති අධ්යක්ෂ ධුර හරහා බලය අත්පත් කරගන්නා මෙවැනි අතරමැදි චරිතවලට ජනතාව කෙරෙහි කිසිදු වගකීමක් නොමැත. එක් පාලන තන්ත්රයක් අවසන් වූ සැනින් තවත් පාලන තන්ත්රයක සෙවන යටට රිංගා සිය වරප්රසාද රැකගැනීමට ඔවුන් සමත් වේ. 2022 සිට 2024 දක්වා කිසිදු නිවාඩු අනුමැතියකින් තොරව අට වතාවක් විදේශගතව සිටියදී පවා රජයේ පූර්ණ වැටුප් ලබාගැනීමට සුගීශ්වර බණ්ඩාරට හැකි වී ඇත්තේ දේශපාලන සදාචාරය සහ නීතිය පසෙකලා ක්රියා කළ බැවිනි.
දේශපාලන හංවඩු සහ නීතියේ ආධිපත්යය
මෙම නීත්යානුකූල විමර්ශනයට දේශපාලන මුහුණුවරක් දීමට උත්සාහ කරන නව ජනතා පෙරමුණේ ජාතික සංවිධායක උපාලි කුමාරතුංග වැනි පුද්ගලයන්, මෙය “දේශපාලන පළිගැනීමක්” ලෙස හුවාදැක්වීමට වෙහෙසෙති. එහෙත් සුගීශ්වර බණ්ඩාර “මහා පරිමාණ වංචා සිදුකළ අයෙකු නොවන බව” ප්රකාශ කිරීම හරහා යම් මට්ටමක මූල්ය අවභාවිතයක් සිදුව ඇති බව ඔවුන් වක්රව පිළිගැනීම දේශපාලන විචාරකයන්ගේ විවේචනයට ලක්ව ඇත. නීතිය සැමට එක හා සමාන විය යුතු අතර, දූෂිත පාලකයන්ට සහ ඔවුන්ගේ හිතවතුන්ට එරෙහිව නීතිය දැඩිව ක්රියාත්මක කිරීම අනාගත යහපත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් සඳහා අතිශය තීරණාත්මක වනු ඇත.
