වත්මන් ශ්රී ලාංකේය දේශපාලන කරළිය තුළ විපක්ෂ නායක සජිත් ප්රේමදාස සහ ජනාධිපති රනිල් වික්රමසිංහගේ දේශපාලන උපක්රමශීලීත්වය පිළිබඳව නැවතත් දැඩි කතාබහක් නිර්මාණය වී තිබේ. මීට ආසන්නතම හේතුව වී ඇත්තේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ හිටපු අමාත්ය නවීන් දිසානායක විසින් මෑතකදී සිදුකරන ලද ආන්දෝලනාත්මක ප්රකාශයකි.
ඔහු පෙන්වා දෙන්නේ මේ රට නිවැරදි මාවතකට ගැනීමට නම් රනිල් වික්රමසිංහගේ “මොළය” සහ සජිත් ප්රේමදාසගේ “කඳ” එකට එකතු කිරීම අත්යවශ්ය කරුණක් බවයි. මෙම ප්රකාශය දේශපාලන විචාරකයන්ගේ මෙන්ම පොදු මහජනතාවගේද දැඩි අවධානයට ලක්ව ඇති අතර, එයින් වක්රව කියැවෙන්නේ විපක්ෂ නායකවරයාට ජනතාව ආකර්ෂණය කරගත හැකි කායික පෙනුමක් හෝ ක්රියාශීලීත්වයක් තිබුණද, රටක් පාලනය කිරීමට අවශ්ය බුද්ධිමය මෙහෙයුම් හැකියාව හෙවත් “මොළය” නොමැති බවට සමාජය තුළ පවතින මතයයි.
දේශපාලන ක්ෂේත්රයේ ප්රකට මතයක් වන්නේ, රටක් මෙහෙයවීම සඳහා වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ හුදු කාය ශක්තිය හෝ දේහ ලක්ෂණ නොවන බවයි. ලෝක ඉතිහාසය දෙස බැලීමේදී රෝද පුටුවක සිටිමින් හෝ දැඩි කායික අපහසුතා මධ්යයේ වුවද රටවල් අතිසාර්ථක ලෙස පාලනය කළ ශ්රේෂ්ඨ රාජ්ය නායකයන් පිළිබඳ උදාහරණ ඕනෑතරම් හමුවේ. ඔවුන්ට රාජ්ය පාලනය සඳහා ශක්තිමත් දේහයක් අවශ්ය නොවූ අතර, අවශ්ය වූයේ නිවැරදි තීන්දු තීරණ ගත හැකි තීක්ෂණ බුද්ධියක් සහ ප්රඥාවන්ත දේශපාලන දැක්මකි.
නවීන් දිසානායකගේ මෙම ප්රකාශය හරහා එක්සත් ජාතික පක්ෂ පාර්ශ්වය උත්සාහ කරන්නේ රනිල් වික්රමසිංහ සතු දේශපාලන පරිනතභාවය සහ බුද්ධිමය හැකියාව ඉස්මතු කිරීමට වුවද, එයින් විපක්ෂ නායක සජිත් ප්රේමදාසගේ දේශපාලන පෞරුෂයට දැඩි පහරක් එල්ල වී තිබේ. “ඇඟ තිබුණද මොළය නැති” යන පොදු සමාජ මතය මෙම ප්රකාශය හරහා නැවත වරක් කරළියට පැමිණ ඇති බව බොහෝ විචාරකයෝ පවසති.
අවසාන වශයෙන්, රටක් පාලනය කිරීමේදී වඩා වැදගත් වන්නේ කායික ශක්තියට වඩා බුද්ධිමය මෙහෙයවීම් හැකියාව වන අතර, ඉදිරි දේශපාලන ගමන්මග තීරණය කිරීමේදී ජනතාවද මෙම සාධකය කෙරෙහි දැඩි අවධානයක් යොමු කරනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ.
