බාලවයස්කාර දැරියන් අපයෝජනය කළ හිටපු විහාරාධිපති නාවුටුන්නේ විජිතටගේ සම්පූර්ණ කෙරුවාව!

ඕස්ට්‍රේලියාවේ මෙල්බර්න් නුවර ස්ප්‍රින්වේල් සහ කීස්බරෝ ධර්මසරණ බෞද්ධ විහාරස්ථානවල හිටපු ප්‍රධාන නායක හිමිනමක වූ නාවුටුන්නේ විජිත වෙත එරට වික්ටෝරියා ප්‍රාන්ත කවුන්ටි උසාවියේ විනිසුරු තිවානා විසින් වසර 13කුත් මාස 2ක සිරදඬුවමක් නියම කර තිබේ. මෙම නියෝගය 2026 ඔක්තෝබර් 8 වන දින ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත.

නඩු විභාගය සහ ජූරි සභාවේ ඒකමතික තීරණය:

මෙම නඩුවට අදාළ ජූරි සභා විභාගය 2025 ඔක්තෝබර් 7 වන දින ආරම්භ වී 2025 ඔක්තෝබර් 23 වන දින දක්වා පැවැත්විණි. දොළොස් දෙනෙකුගෙන් යුත් ජූරි සභාව සතියක පමණ කාලයක් සාකච්ඡා කිරීමෙන් අනතුරුව, ඉදිරිපත් කර තිබූ චෝදනා 19න් 17ක් සම්බන්ධයෙන් විත්තිකරු වරදකරු බවට ඒකමතිකව තීන්දු කළේය. තවත් චෝදනා දෙකකින් විත්තිකරු නිදොස් කොට නිදහස් කර තිබේ.

වරදකරු වූ චෝදනාවල ස්වභාවය:

වයස අවුරුදු 16ට අඩු දරුවෙකු ලිංගික ප්‍රවේශයට (Sexual Penetration) ලක්කිරීමේ චෝදනා 9ක්.
වයස අවුරුදු 16ට අඩු දරුවෙකු සමඟ අසභ්‍ය හෙවත් අශෝභන ලිංගික ක්‍රියා (Indecent Act) සිදුකිරීමේ චෝදනා 8ක්.
මෙම එක් එක් චෝදනාවක් සඳහා නියම කළ හැකි උපරිම සිරදඬුවම් කාලය වසර 10 බැගින් වේ.

අපරාධ සිදුකළ ආකාරය සහ ක්‍රමවේදය:

අධිකරණයේදී අනාවරණය වූ කරුණු අනුව, මෙම අපරාධ 1994 සහ 2002 අතර කාලය තුළ සිදුව ඇත්තේ වයස අවුරුදු 4ත් 12ත් අතර පසුවූ බාලවයස්කාර දැරියන් හයදෙනෙකු ඉලක්ක කරගනිමිනි.

විහාරස්ථානයක නායක හිමිනමක් ලෙස තමන් වෙත පැවති ආගමික බලය, ගෞරවය සහ දෙමාපියන් තුළ තිබූ අසීමිත විශ්වාසය විත්තිකරු මෙම අපරාධ සඳහා අවභාවිත කර තිබේ. දෙමාපියන් ආගමික කටයුතුවල නිරතව සිටින අතරතුර, විහාරස්ථානයට පැමිණෙන දරුවන්ට චොකලට්, ටොෆි, ලොලිපොප්, රසකැවිලි හෝ පොත්පත් ලබා දෙන බව පවසමින් විත්තිකරු සිය නිදන කාමරය සහ පෞද්ගලික කුටි වෙත ඔවුන්ව ගෙන්වාගෙන ඇත.

එක් වින්දිත දැරියකට එරෙහිව (චෝදනා 1 සිට 8 දක්වා) සිදුවූ අපරාධවලදී ඇයගේ යට ඇඳුම් ඉවත් කර ඇඟිලිවලට අමතරව මකන (eraser) සහ ප්ලාස්ටික් පාලක (ruler) වැනි උපකරණ පවා යොදාගනිමින් අපයෝජන සිදුකර තිබේ. තවත් අවස්ථාවක, ඇය සනීපාරක්ෂක පෑඩ් එකක් (sanitary pad) පැළඳ සිටියදී පවා අපයෝජනයට ලක් කර ඇත. අපරාධය සිදුකිරීමෙන් පසු “මේ ගැන කාටවත් කියන්න එපා” යැයි පවසමින්, තර්ජන මෙන්ම විවිධ තෑගි භෝග ලබාදෙමින්, සමාව අයදිමින් නැවත නැවතත් එම වින්දිතයන්වම අපයෝජනයට ලක් කර තිබේ.

වින්දිතයන්ගේ ජීවිතවලට සිදුවූ බරපතළ බලපෑම
උසාවියේදී කියවන ලද වින්දිත බලපෑම් ප්‍රකාශ (Victim Impact Statements) මගින් ඔවුන්ගේ ජීවිතවලට සිදුවූ හානිය අනාවරණය විය:

• මානසික සහ හැඟීම්බර බලපෑම්: දිගුකාලීන කම්පනය (trauma), දැඩි කාංසාව, භීතිය සහ විශාදය හේතුවෙන් ඇතැම් වින්දිතයන් ආත්ම හානිකර ක්‍රියාවලට මෙන්ම සියදිවි නසා ගැනීමටද උත්සාහ කර ඇත.
• විශ්වාසය පළුදුවීම: බෞද්ධ විහාරස්ථාන සහ සිවුරු දරන්නන් කෙරෙහි දැඩි භීතිකාවක් ඇති වී තිබෙන අතර, ආගමික ස්ථාන වෙත යාමට හෝ ආගමික නායකයන් විශ්වාස කිරීමට තිබූ හැකියාව සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳවැටී තිබේ.
• පරම්පරාගත බලපෑම: වින්දිතයන් තමන්ගේම දරුවන් පවා විහාරස්ථානවලට යැවීමට දැඩි බියක් දක්වන අතර, තම සංස්කෘතික සහ ආගමික පසුබිම දරුවන්ට ලබා දීමේ සතුට ඔවුන්ට අහිමි වී ඇත.

විත්තිකරුගේ කරුණු සහ අධිකරණයේ නිරීක්ෂණ:

විත්තිකරු 71 හැවිරිදි වියේ පසුවන අතර, ඔහු අල්සයිමර් (Alzheimer’s), ඩිමෙන්ෂියාව, ulcerative colitis, හෘද රෝග සහ දියවැඩියාව වැනි බරපතළ රෝගාබාධ රැසකින් පෙළෙන බව ඉදිරිපත් විය. ඔහුගේ ප්‍රගතිශීලී සංජානන දුර්වලතා සහ වයස්ගත වීම හේතුවෙන් සිරගත වීම සාමාන්‍ය සිරකරුවෙකුට වඩා වැඩි පීඩනයක් ගෙන දෙන බව මනෝවිද්‍යාත්මක වාර්තා පෙන්වා දුන්නද, එය දඬුවම ලිහිල් කිරීමට හේතුවක් නොවන බව විනිසුරුවරයා ප්‍රකාශ කළේය. විත්තිකරු තම වරද පිළිගෙන කිසිදු පසුතැවීමක් (remorse) පළ කර නොතිබීමද දඬුවම ලිහිල් නොකිරීමට හේතු විය. අපරාධය සිදුකළ කාලයේ ඔහුට තිබූ උසස් ආගමික තත්ත්වය සහ බැතිමතුන්ගේ විශ්වාසය මෙම අපයෝජනයට උපකාරී වූ බැවින්, ඔහුගේ සාමාන්‍ය යහපත් චරිතය පිළිබඳ කරුණුද අධිකරණය සැලකිල්ලට නොගත්තේය.

අවසාන සිරදඬුවම සහ නියෝග:

මුළු සිරදඬුවම: වසර 13කුත් මාස 2ක කාලයක්.
ඇප ලබාගත නොහැකි අවම කාලය (Non-parole period): වසර 9කුත් මාස 4ක්.
පූර්ව රඳවා ගැනීමේ කාලය: දැනටමත් රඳවා සිටි දින 343ක කාලය සිරදඬුවමෙන් අඩු කෙරිණි.
බරපතළ ලිංගික අපරාධකරුවෙකු ලෙස නම් කිරීම: 3 වන චෝදනාවේ සිට ඉදිරියට ඇති චෝදනා සඳහා ඔහු බරපතළ ලිංගික අපරාධකරුවෙකු (Serious Sexual Offender) ලෙස නම් කරන ලදී.

ලිංගික අපරාධකරුවන්ගේ ලියාපදිංචිය: සිරෙන් නිදහස් වූ පසුවද ඔහු ජීවිත කාලය පුරාම (Life) ලිංගික අපරාධකරුවන් ලියාපදිංචි කිරීමේ පනතට යටත්ව තම තොරතුරු පොලිසියට වාර්තා කළ යුතුය.

සමාජය හමුවේ ඇති යථාර්ථය සහ දෙමාපිය වගකීම:

ඕනෑම ආගමික නායකත්වයක් පිටුපස ඇති පූජනීයත්වය පලිහක් කරගනිමින් සිදුවන මෙවන් ක්‍රියා සමාජයම දැඩි කම්පනයකට පත් කරයි. සිවුරක් දැරූ පමණින් හෝ ආගමික නායකයෙකු වූ පමණින් අන්ධ භක්තියෙන් යුතුව දරුවන් සැකයකින් තොරව තනි කිරීමේ අනතුර මෙමගින් මනාව පැහැදිලි වේ. ආගමික ස්ථානවලදී දෙමාපියන් සිය පරෙස්සම අමතක කර සාම්ප්‍රදායික ගෞරවය මත දරුවන් අනතුරේ හෙළීම වැළැක්විය යුතුය. එමෙන්ම ආගමික සංකේත හෝ පුද්ගල ප්‍රතිරූප රැකගැනීමට වින්දිතයන් නිහඬ කිරීමට හෝ චූදිතයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට දරන උත්සාහයන්ද බැහැර කළ යුතුය.

ළමා ලිංගික අධ්‍යාපනයේ අත්‍යවශ්‍යතාව:

මෙවැනි අපරාධ වසර ගණනාවකට පසුව හෝ අනාවරණය කර නීතිය හමුවට ගෙන ඒමට ඕස්ට්‍රේලියානු පාසල් පද්ධතිය තුළ පවතින ලිංගික සහ ශාරීරික ආරක්ෂාව පිළිබඳ අධ්‍යාපනය ඉවහල් වී තිබේ. වයස අවුරුදු හතරක හෝ පහක දරුවෙකුට තමන්ට වන අතවරය තේරුම් ගත නොහැකි වුවද, පසුකාලීනව පාසලෙන් ලබන අධ්‍යාපනය හරහා ‘හොඳ ස්පර්ශය’ (Good Touch) සහ ‘නරක ස්පර්ශය’ (Bad Touch) හඳුනාගෙන අතීත අපරාධ හෙළි කිරීමට ඔවුන්ට හැකියාව ලැබේ.

ලංකාව වැනි රටවල මෙවැනි කරුණු සංස්කෘතික හෝ ආගමික හේතු මත වසන් කිරීම නිසා දරුවන් නිහඬව පීඩා විඳින අතර, දරුවන්ට තම ශරීරයේ අයිතිය සහ ලිංගික අපයෝජනය හඳුනාගැනීමට දැනුම ලබාදීම දරුවන්ගේ අනාගතය සුරැකීමේ පරම යුතුකමකි.

නාවුටුන්නේ විජිතගේ සිදුවීමෙන් තහවුරු වන්නේ, කවර ආගමික හෝ සමාජීය තරාතිරමක පුද්ගලයෙකු වුවද දරුවන් බිල්ලට ගන්නේ නම් නීතිය හමුවට පැමිණවිය යුතු බවයි. දරුවන්ගේ ආරක්ෂාව සියලු ආගමික හා සමාජීය සම්මුතීන්ට වඩා ඉහළින් තැබිය යුතු බව මෙම නඩු තීන්දුව මඟින් දැඩිව අවධාරණය කෙරේ.