හිටපු ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයකු වූ සුගීශ්වර බණ්ඩාර මෑතකදී කළ ප්රකාශයක් කෙරෙහි සමාජයේ දැඩි අවධානයක් යොමු වී ඇත. ඔහු ප්රකාශ කර තිබුණේ “අපට ලස්සන රටක් හෝ සැපවත් ජීවිතයක් එපා, තිබුණු රට අපට ලබා දෙන්න” යනුවෙනි.
නමුත් අප විමසා බැලිය යුත්තේ ඔහු මේ ඉල්ලා සිටින “තිබුණු රට” කුමක්ද යන්නයි. පොදු ජනතාවට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පාලන සමයේ තිබුණු රට යනු:
- ගෑස් නැති, පෙට්රල් නැති, ඩොලර් හිඟ, පැය ගණන් විදුලිය කැපුණු, ජලය පවා අහිමි වූ අඳුරු යුගයකි.
- මිනිසුන් අත්යවශ්ය ද්රව්ය ලබා ගැනීමට පෝලිම්වල දුක්විඳිමින් සිටියදීම මියගිය රටකි.
- තරුණ පරපුර රට හැර යාමට විදේශ ගමන් බලපත්ර පෝලිම්වල දින ගණන් ලැග සිටි රටකි.
- අවසානයේ ජනතාව වීදි බැස පාලකයන්ට ගෙදර යන ලෙස බලකළ දැවැන්ත අර්බුදකාරී යුගයකි.
සුගීශ්වර බණ්ඩාර වැනි පාලක පන්තියේ ප්රභූන්ට “තිබුණු රට” සුන්දර එකක් විය හැක්කේ, ජනතාව පෝලිම්වල දුක් විඳිද්දී ඔවුන්ට රජයේ වාහන, නොමිලේ ලැබුණු ඉන්ධන, රියදුරන්, ආරක්ෂකයින් සහ සියලු සැප සම්පත් ලැබුණු බැවිනි. ඔවුන් අද හඬා වැටෙන්නේ ජනතාවගේ පීඩාව ගැන නොව, තමන්ට අහිමි වූ එම අසීමිත ප්රභූ වරප්රසාද ලබා ගැනීමටය.
අප දකින්නේ ජනතාවට අවශ්ය වන්නේ තමන් පෝලිම්වල දුක්විඳි, පාලකයන් පමණක් සැපවිඳි ඒ “පැරණි තිබුණු රට” නොව, සැමට සාධාරණව ජීවත්වීමට හැකි ස්ථාවර සහ යහපත් රටක් බවයි. පොදු ජනතාවගේ අවශ්යතා පසෙක තබා තමන්ගේ පටු වරප්රසාද වෙනුවෙන් පාලකයන් පමණක් සුරක්ෂිත කරන යුගයක් යළි ඉල්ලා සිටීම කිසිසේත්ම අනුමත කළ නොහැකිය.
